O współpracy naukowej Wandy Szmielew oraz Marii Kokoszyńskiej-Lutmanowej z Heinrichem Scholzem

11.03.2026 | 11.03.2026

Wanda Szmielew (1918–1979) była matematykiem. W 1950 obroniła pracę doktorską pod kierunkiem Alfreda Tarskiego na University of California. Uważa się ją za twórcę Warszawskiej Szkoły Podstaw Geometrii. Pracowała na Uniwersytecie Warszawskim.

Maria Kokoszyńska-Lutmanowa (1906–1981), była filozofem i należała do Szkoły Lwowsko-Warszawskiej. Studiując na Uniwersytecie Jana Kazimierza, uczęszczała także na zajęcia matematyków Hugona Steinhausa oraz Stanisława Ruziewicza. Znane są jej polemiki z przedstawicielami Koła Wiedeńskiego, w tym z Rudolfem Carnapem, oraz Tarskim (na temat jego semantycznej koncepcji prawdy).

W biografiach obu kobiet nie mam mowy o współpracy i zainteresowaniu niemieckiego profesora, Heinricha Scholza (1884–1956) i założonej przez niego Szkoły z Münster osiągnięciami Szmielew i Kokoszyńskiej-Lutmanowej. Dotąd nie został odnaleziony żaden list wymieniony przez Szmielew czy Kokoszyńską-Lutmanową z Scholzem, ale o istnieniu tej korespondencji wiemy z innych listów Scholza, nie tylko do polskich korespondentów. Ponadto Scholz gromadził, czytał, nanosił uwagi oraz recenzował publikacje Szmielew i Kokoszyńskiej. Dopytywał także o ich kolejne prace naukowe. Na tej podstawie można zrekonstruować chociaż część ich współpracy naukowej z środowiskiem Szkoły z Münster, co będzie celem mojego wystąpienia.

Nic nie wskazuje na to, że Szmielew i Kokoszyńska prowadziły jakieś wspólne prace, nie wiem nawet, czy się kiedykolwiek spotkały. Obie jednak utrzymywały bliski kontakt naukowy z Alfredem Tarskim

Wróć